De meeste mensen in mijn praktijk komen voor hun ogen. En bij vrijwel allemaal merk ik dat ze verwachten na 1 of 2 sessie’s zoveel input te hebben gekregen dat ze van hun bril af kunnen. Ze verwachten een paar oefeningen te krijgen waardoor ze het met en paar maanden weer helemaal scherp zien. Ze verwachten vaak onbewust dat ik het voor ze oplos.

NOT SO!!!

Helaas.

Wat ik dan probeer is om ze de samenhang te gaan laten zien van hoe ze denken, hoe ze in het leven staan, hun emoties, hun blokkade’s met hun ogen. Ze zeggen “ja, dat weet ik.” En hun antwoord verraadt dat ze het niet weten.
Weten, wat is dat?
Weten we dingen met ons hoofd of weten we dingen uit ons hart?
In het engels zeggen ze: “To learn it by heart”. Dat is weten, dan is het weten ook gevoeld, geintegreerd.
Mijn clienten zeggen dat ze het weten. Nee, ze doorvoelen het niet en ik noem dat geen weten.

Ik vertel ze wel eens dat het gevoels verschil van iemand met en bril van -5 of -10 naar van de bril af, enorm is. Als je van die sterkte naar “geen bril” meer gaat. Moet je weer leren voelen als een kind. Nieuwsgierig, open, zonder oordelen en vooroordelen, zonder labels. De reis naar dat kind voert je langs 3 scheidingen, 6 verschillende banen, 9 verhuizingen, een faillisement, langs liefde, langs verdriet, langs diepe pijn, en naar toppen van vreugde. En dan…als je dat allemaal werkelijk hebt durven voelen, zonder daarvoor weg te lopen…alleen dan kun je van -10 naar geen bril.

Ah, en ik zie die glazige blik van mijn clienten. Ze denken allemaal dat zij het wel kunnen, dat zij slimmer zijn dan de rest. Dat dat niet voor hen geldt.

Jezus zei het al:”Laat de kinderen tot mij komen”. Laat het kind in je weer leven. Zie en doorvoel je trauma’s en laat ze los. En dat hoeft niet in een drama van jaren. Dat kan in een paar seconden. Die ontlading van je cellen.

Maar nu ben ik aan het preken. Kan ik het? Zucht, ik zie het maar als een proces. Steeds een stapje verder. En ja dan ga je het ook fysiek helderder zien is mijn letterlijke ervaring.
Maar ga je het aan? Durf je echt?

Iedereen zegt ja, maar vrijwel niemand doet het. En ook ik vind het moeilijk.

Het eerste wat ik aankaart bij de clienten is hun aarding.
“Ja, maar ik kom toch voor mijn ogen?”

En dat zal ik je vertellen in het volgende hoofdstuk

Print Friendly, PDF & Email